Dear John (2010) - OCR fps 23.976, runtime 1:47:48
มีบางอย่างที่ผมอยากบอก
หลังจากถูกยิง
ภาพแรกที่ผมเห็นในหัวก่อนวูบไป
ก็คือเหรียญ
ผมกลับไปเป็นเด็กตอนไปเที่ยวโรงกษาปณ์
ฟังคนเล่าว่าการผลิตเหรียญทำยังไง
ตัดตัวเหรียญจากแผ่นโลหะ
กล่อมขอบให้เรียบมน
นำมาตีตราและทำความสะอาด
และถูกตรวจสอบแต่ละเหรียญเองกับมือ
แต่ก็อาจมีเหรียญที่มีตำหนิรอดผ่านตาไป
ผมคือเหรียญตราแห่งกองทัพสหรัฐ
ถูกสร้างปี 1980 ตัดออกมาจากแผ่นโลหะ
ถูกตีตราถูกเกลาขอบจนมน
ตอนนี้มีรูกระสุนสองนัดในตัวผม
ผมไม่ได้เนี้ยบสมบูรณ์อีกต่อไป
มีอีกเรื่องที่ผมอยากบอก
ก่อนที่ผมจะวูบไปสิ่งสุดท้ายที่เข้ามาในจิตใจ
ก็คือคุณ
มีอะไรให้คุณทำตั้งเยอะน่าเช่นตีเทนนิส
วิมเบิลดันน่ะเหรอไม่รู้สิ
ไปเถอะผมเลี้ยงเอง
จะได้สนุกกันเหมือนตอนสิบขวบ
- แย่แล้วผมขอโทษ - ตายแล้ว
- แรนดี้ไม่นะ - ขอโทษผมจะลงไปเอาเอง
- ไอ้บื้อเอ๊ยไปเก็บมาเลย - ผมไปเอาเอง
ของสำคัญทั้งหมดอยู่ในกระเป๋านั่น
ได้มาแล้วๆ
คุณได้มันมาแล้ว
พวกฉันจะงมเอามาได้อยู่แล้ว
- ก็แค่... - ขอบใจที่เจ๋อโดดลงไปนะ
- ยินดี - ฉันเอาไปเอง
ขอบคุณมากค่ะ
ใครจะบ้าโดดสูงตั้ง20ฟุต
เละเลยคุณช่วยชีวิตจริงๆฉันซาวานนาห์
จอห์น
จอห์นผู้กล้าของสำคัญอยู่ในนี้ทั้งนั้น
ฉันเป็นหนี้บุญคณ
อย่าคิดมากเลย
- ยินดีที่รู้จักค่ะจอห์น - เช่นกันโชคดีนะ
ขอบใจนะฉันก็ลงไปงมฉันเองก็กล้า
- หมอนี่บ้าจริงๆ - ฉันไม่ได้จะตามนายแค่เบื่อๆ
- คุณอยู่ที่นี่เหรอ - ผมเป็นคนแถวนี้
บ้านฉันอยู่ตรงนั้นไปที่บ้านฉันกันไหม
เราทำบาร์บีคิวกินกัน
ไม่ผมไม่อยากยุ่มย่ามพ่อทำมื้อเย็นไว้แล้ว
ได้
แต่ไปเอาเบียร์ไว้กินก็ยังดี
- อยู่ไหนล่ะ - หลังตรงนั้น
ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2001
- นายเป็นทหารเหรอ - ใช่
จริงเหรอ
อยู่หน่วยอะไร
หน่วยรบพิเศษกองทัพบก
หน่วยรบพิเศษด้วยน่าทึ่งมาก
นั่นแหวนหน่วยรบพิเศษที่เขาให้มาใช่ไหม
ใส่แล้วดูดีนะ
- นายต้องใส่หมวกเบเร่ต์ด้วยไม่ใช่เหรอ - แรนดี้
- แค่แซวเล่นขำๆน่า - อย่าล้อเล่นกับคนที่ฆ่าคุณได้ด้วยมือเปล่าสิ
โอ๊ยกลัวจังเลยพ่อยักษ์ใหญ่
ถล่มเลยฆ่าเลยลุยแหลก
เป็นไงล่ะ
ขอไปเอาเบียร์นะทหาร
ยินดี
ขอโทษเรื่องแรนดี้ด้วยเขาคิดว่าเขาชอบฉัน
ผมก็คิดว่าเขาชอบคุณ
ฉันไม่ใช่สเป็กหรอกเขายังไม่รู้ตัวน่ะ
อะไร
ผมว่าคุณเป็นสเป็กของทุกคนนั่นแหละ
เห็นไหมล่ะ
นี่ใช่คนที่ฉันคิดหรือเปล่าเอ่ยอลัน
สหายรู้จักเพื่อนใหม่ของฉันสิ
จอห์นนี่อลัน
- ยินดีที่รู้จัก - สวัสดีสิ
เขาขี้อายน่ะพ่ออยู่ไหนล่ะ
- ตรงโน้น - ห่างสองก้าวเหมือนเคย
โทษทีเขาชอบพุ่งโจนใส่ทุกครั้งที่เห็นคุณ
ผมทิม
- จอห์น - โทษที
ยินดีที่รู้จัก
- คุณอยู่หน่วยรบพิเศษเหรอ - ครับผม
ตูมตูม
ประจำการที่ฟอร์ทแบรกเหรอ
เปล่าครับที่เยอรมัน
- อยู่ช่วงลาพักสินะ - ใช่ครับ
หวังว่าคงสนุกนะ
คิดว่าสนุกครับ
โทษทีไม่ตั้งใจขัดจังหวะยินดีที่รู้จักนะ
- เช่นกัน - ไปกันเถอะลูก
ไปกันเถอะ
สวัสดีครับจอห์น
สวัสดีอลัน
ว้าวน่าอัศจรรย์มาก
- อะไร - เขาไม่เคยคุยกับใครนอกจากญาติๆ
เขาคุยกับคุณนี่
แต่ฉันก็เหมือนเป็นญาติรู้จักเขาตั้งแต่เกิด
เหรอ
คุณจะกลับเมื่อไหร่
อีกสองอาทิตย์
งานของคุณคงน่ากลัวมากๆ
ส่วนใหญ่แล้วน่าเบื่อเบื่อแบบยืดยาดเลย
มีบ้างแว้บๆที่น่ากลัว
คืนนี้จันทร์เต็มดวง
สังเกตไหมว่าเวลาพระจันทร์ขึ้นจะดวงโต
แต่จะดวงเล็กเวลาอยู่บนฟ้า
มันเป็นแค่มุมมองของเรา
ไม่ว่าพระจันทร์หรือเราอยู่ไหน
ถ้ายกมือขึ้นและหลับตาข้างหนึ่ง
มันไม่มีวันใหญ่กว่าหัวแม่มือ
คุณไปหัดรู้มาจากไหน
ไม่รู้คงที่ไหนสักแห่ง
โอ้โฮ
คุณสร้างไฟของคุณเองได้
น่าทึ่งมาก
ดึกดำบรรพ์มากๆ
แต่เกรงว่าไม่อาจย่างไส้กรอกนั่นให้สุกได้
ผมก็เกรงเช่นนั้น
ผมควรจะกลับไปได้แล้ว
ขอโทษนะหวังว่าคุณคงไม่เจอปัญหาหนัก
สายไปแล้วล่ะ
ใช่
ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า
คืนพรุ่งนี้คุณทำแบบนี้อีกไหม
คืนพรุ่งนี้เป็นไก่คุณคงไม่อยากลองหรอก
ผมกะจะให้คนอื่นเป็นคนย่างบ้างน่ะ
ประมาณนั้น
ตกลง
เหรอ
ผมจะมาสักหกโมงเย็นนะ
ตกลง
ดี
งั้นแล้วเจอกันนะ
แล้วเจอกัน
เร็วๆนี้
- ว่าไง - ไงเพื่อน
เราจะเข้าเมืองไปกินไอติมให้ไปส่งไหม
ไม่เป็นไรผมเดินไปได้สบายมาก
แน่ใจนะ
- ก็ได้ขอบคุณนะ - ไม่เป็นไร
อลันเขยิบมาหน่อยพ่อจะถอดเข็มขัดให้
ห้าหกเจ็ด...
- มาอยู่ที่นี่นานหรือยัง - แปดเก้า...
- มากันตลอดปีแล้ว - สิบ
ขับรถมาทุกวันหยุดจนเมียเชื่อว่าแบบนี้ดีแล้ว
- เธอไม่อยากกินไอติมเหรอ - เมียผมน่ะเหรอ
เธอเองก็ไปเที่ยวเหมือนกัน
- แกะขาวแกะขาว - มันออกจะลำบากถ้าไปด้วยกัน
ไม่เป็นไรเราทำให้ไปรอดได้
ทางซ้ายน่ะ
จอห์น
รู้ไว้ถ้าทำซาวานนาห์ช้ำใจผมจะหักอะไร
หักอะไรในขาคุณหักกระดูกในขา
ได้
ผมรู้จักพ่อเธอเขาคงอยากให้พูดแบบนี้
ถ้าเขาพูดเองจะดูเข้าท่ากว่า
นี่ดูดีแล้ว
ฟังดูดีแล้ว
- ไม่ - ดูดีแล้ว
- ไม่ดีหรอกแต่ขอบใจนะ - ดีจริงๆนะ
- ฟังดูดีจริงๆ - คิดว่างั้นเหรอ
- ใช่ - ดีก็ดี
โอเค
อย่าบีบแตรสินี่ดึกแล้ว
- ราตรีสวัสดิ์นะจอห์น - เช่นกันทิม
- ขอบคุณที่มาส่ง - ไม่เป็นไร
พ่อผมคงกลับมาไม่ทันมื้อเย็นหรอก
พ่อทำลาซานญ่า
ผมรู้นี่วันอาทิตย์
ผมยืมรถได้ไหม
ขอบคุณ
อาหารทะเลอร่อยที่สุดเลย
- ผมรู้เมื่อก่อนเคยมาตลอด - งั้นเหรอ
ไม่อยากไปที่อื่นแน่นะร้านดีๆหน่อย
ไม่เอาดีๆฉันจะเอาอร่อย
ได้
มาทำอะไรที่นี่วะ
สตีฟมันสามปีแล้วนะ
ฉันไม่อยากให้มีเรื่องที่นี่
ไม่มีเรื่องหรอกรับรอง
ก็ได้
ขอบใจ
เขามีปัญหาอะไร
- ใคร - เขามีปัญหาอะไร
- ไม่มีอะไร - จริงเหรอ
จริงเขาเป็นเพื่อนเก่า
อะไร
พ่อโกรธที่เมื่อคืนกลับดึกเหรอ
เปล่าพ่อไม่ใช่คนที่โกรธใครเป็น
แล้วท่านเป็นแบบไหนล่ะ
เงียบขรึมมั้ง
- อาจแย่กว่าก็ได้ - คงงั้น
แม่ของคุณล่ะ
เรามีกันแค่ผมกับพ่อ
เขาเลี้ยงคุณมาลำพังเหรอ
ใช่
- ทำไมอยากรู้เรื่องพ่อผมนัก - แค่อยากรู้น่ะ
อยากรู้ว่าคุณโตมายังไง
ฉันอยากเจอท่าน
คืนนี้
คุณคงไม่รู้อะไรจากเขานักอย่าถือสาแล้วกัน
พ่อ
ผมมีคนอยากให้พ่อรู้จัก
- นี่ซาวานนาห์ - สวัสดีค่ะ
ยินดีที่รู้จักค่ะคุณไทรี
- พ่อชอบสะสมเหรียญน่ะเป็นงานอดิเรก - น่าทึ่งจังเลย
มีเหรียญเยอะมากคุณเริ่มสะสมได้ยังไง
ที่จริงแล้วสะสมตามจอห์น
แต่เขาเลิกสนใจแล้ว
- เราควรกลับได้แล้ว - นี่เหรียญอะไร
นั่นเหรียญตลกซาคากาเวีย
- ที่จริง... - โอ้โฮ
- อยากดูอีกไหม - อยากค่ะถ้าคุณไม่รังเกียจ
- งั้นสวมถุงมือนี่ - ขอบคุณ
อันนี้มีอารมณ์ขันดีเป็นแนวเสียดสี
ใหญ่จังเลย
ตอนวิลเลียมเจนนิ่งส์ไบรอัน สมัครประธานาธิบดี
อย่าพลิกปล่อยไว้
จำที่เขาให้เอาโลหะเงินมาค้ำเงินตราได้ไหม
แมคคินลีย์ลงสมัครแข่งกับเขา...เดี๋ยวนะ
นี่แหละเหรียญดอลลาร์เงินแท้ๆใหญ่มาก
- แมคคินลีย์บอกว่าถ้าไบรอันทำสำเร็จ - พิลึกดี
- เหรียญก็จะใหญ่ขนาดนี้ - น่าทึ่งมาก
- นึกภาพตอนเดินพกเหรียญพวกนี้ออกไหม - ไม่ค่ะ
- ขำดีค่ะ - มันตลกตรงนี้แหละ
ส่วนนี่...
พ่อพอก่อนเถอะเราอยู่ทั้งคืนไม่ได้
- คุณอยากอยู่เหรอ - มานี่สิจะให้ดูอะไร
น่าสนใจมากๆ
ชุดนี้สีเข้าคู่กันหมดเลย
คืนนี้ฉันสนุกมาก
ฉันชอบพ่อของคุณ
อย่าดุดันกับท่านนักเลย
ท่านรักคุณนะ
ฉันดูออกแม้คุณจะไม่เห็น
เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวก่อนซาวานนาห์
งั้นแล้วเจอกันนะ
แล้วเจอกันใหม่นะ
ไปอยู่ไหนมาทั้งวัน
ฉันยุ่งมาก
คุณปิดเทอมควรมาเอกเขนกอยู่ชายหาดสิ
มัวไปยุ่งทำอะไรๆได้ไง
ฉันอยากให้ดูอะไร
บ้านของครอบครัวตรงนี้ถูกเฮอริเคนทำลาย
- คุณเลยสร้างให้ใหม่เหรอ - ใช่แต่ไม่ใช่ฉันคนเดียว
คุณชักเริ่มทำผมกลัวนิดๆแล้ว
ทำไม
คุณเริ่มทำให้คิดว่าอาจดีเกินไปสำหรับผม
ฉันไม่ดีเกินไปหรอก
ทุกวันคุณแอบมาสร้างบ้านให้คนอยู่เนี่ยนะ
ตอนปิดเทอมเนี่ยนะ
ใช่มันเห็นแก่ตัวจริงๆที่ฉันใจบุญขนาดนี้
- แต่คุณไม่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ - ไม่แตะ
- คงไม่มั่วผู้ชายด้วย - แน่นอนที่สุด
- แต่คุณต้องมีข้อเสียบ้างสิ - ฉันมี
งั้นบอกให้รู้หน่อยสิ
ฉันสบถ
- ไม่จริง - จริง
- คุณไม่ทำหรอก - ฉันทำ
- ผมไม่เคยได้ยินเลย - เพราะฉันสบถในใจไง
มีคำสบถเป็นชุดเลยที่ฉันคิดอยู่ตลอด
งั้นพูดมาสักคำสิ
ไม่ได้หรอกมันหยาบคายมาก
- จริงสิ - ใช่
ก็ได้พอรับได้
ฉันมีข้อเสียจริงๆ
รับรองว่ามีเยอะด้วยคุณจะได้เห็นเอง
หวังไว้
เราต้องสร้างบ้านให้เสร็จในสามอาทิตย์
หวังว่าจะเสร็จทัน
ตรงนี้จะเป็นห้องนอนห้องพ่อแม่ห้องลูกๆ
ห้องนั่งเล่นห้องอาบน้ำ
และตรงนี้ก็ครัว
เป็นห้องที่ดีที่สุดเพราะแม่ทำอาหารเก่ง
เราจะสร้างให้สวยปูกระเบื้องสีขาวที่พื้น
ที่เคาน์เตอร์และก็จะมีหลังคาด้วย
- จอห์นมานี่เร็ว - คงดีแน่ถ้ามีหลังคา
จะเป็นแบบนี้แต่ทั้งหลัง
เรามีที่กันฝนแค่นี้
แจ๋วคงต้องอยู่ตรงนี้ไปสักพัก
คุณได้แผลมาจากไหน
แผลนั้นน่ะ
โดนมีด
ห้าปีก่อนเราเมาหนักเขาจะแทงตาผม
แย่จัง
เขาพลาดนะ
ที่ผู้คนทำกับคุณที่ร้านอาหารนั่น
เหมือนกลัวคุณเลย
ไม่ได้กลัวผมหรอก
แต่อาจกลัวผมคนเก่า
คนเก่าเป็นแบบไหน
คนที่ต่างออกไปมั้ง
แล้วคุณเปลี่ยนตอนเข้ากองทัพเหรอ
ใช่ส่วนหนึ่งนะ
แล้วอีกส่วนล่ะ
ไม่รู้สิผมยังแก้นิสัยส่วนนั้นอยู่
คุณเคยเป็นหนุ่มโหดสินะ
อาจยังเป็นอยู่นิดๆ
ฉันไม่กลัวคุณจอห์น
- ไม่เหรอ - อืม
แต่ผมกลัวคุณ
ไม่นอนทั้งคืนเอาแต่จ้องเธอ
อยากรู้นักเออใจเธอคิดอะไร
เคยทำเช่นนี้กับใครมามากมาย แต่ไม่มีครั้งใดรู้สึกเหมือนครั้งนี้
เธอคือแสงยามเช้าเราไปที่เตียงกัน
ฉันอยากให้เธอล้มตัวนอน
ไม่ต้องลุกไปไหนเคียงกายข้างฉัน
เตะผ้าห่มผืนนั้นออกไปให้ไกล
ทุกคำที่เธอพร่ำหวานฉันควรจดมันเอาไว้
กลัวลืมมันไปเมื่อแสงวันใหม่นั้นมา
สุขใจพิงกายตรงนี้สุขดีที่ตรงนี้ ดีใจที่ได้รู้จักเธอ
และอย่าได้สนใจว่าใจฉันคิดอะไร...
แสงไฟยังคงมีอยู่
ในบทเพลงความสุขให้เรายังสนุก
ให้ค่ำคืนสว่างไสวให้เราเติบโต
ช่วยเราเติบโต
อย่าห่วงท่านเลย
ฉันรักที่แห่งนี้
จอห์น
คิดว่าหลบในนั้นแล้วจะรอดเหรอ
ไม่
ไม่ได้จะบอกว่า
ฉันรู้เรื่อยมาฉันรู้เรื่อยมา
ฉันรู้แก่ใจดี
ไม่เป็นไรทุกคนเข้าใจน่า
มาทำอะไรตรงนี้
เดี๋ยวอดสนุกนะ
ปาร์ตี้ไม่มีฉันก็สนุกกันได้
เป็นอะไร
ทำไมมาหลบอยู่นี่คนเดียว
- ฉันกำลังจะตายจอห์น - อะไรนะ
ไม่ตลกเลยนะ
ฉันคงจะคิดถึงคุณ
มันเกือบจบแล้ว
ยังไม่เกือบจบหรอก
ความรักจะจบแล้ว
ฉันต้องไปพรุ่งนี้แล้วกลับไปเรียน
- แล้วไง - แล้วคุณล่ะ
ผมก็ไม่มีอะไรหมดหน้าที่ในอีก12เดือน
จากนั้นก็กลับมา
ถาวร
12 เดือน เกิดอะไรขึ้นได้เยอะนะ
คิดว่าผมไม่รู้เหรอ
ผมรู้
และผมก็ไม่กลัวสักนิด
รับรองว่ามันจะผ่านไปเร็วกว่าที่คิด
แล้วผมก็กลับมาอยู่เลย
สัญญาได้ไหม
ผมสัญญา
ผมอาจออกจากกองทัพก่อนคุณเรียนจบอีก
อาจอยู่ในกลุ่มผู้มางานตอนคุณรับปริญญา
อาจนานหน่อยกว่าฉันจะเรียนจบ
ได้อยู่กับคุณและพ่อของคุณบ่อยๆ...
ทำให้อยากสอนการศึกษาพิเศษ
งั้นเหรอ
ไม่รู้ทำไมฉันดูออกช้าอยู่กับอลันแท้ๆ...
เดี๋ยวนะมันเกี่ยวกับพ่อผมตรงไหน
ก็...
มันมีเหตุผลที่ท่านเป็นแบบที่เป็นนี่
ช่างเถอะ
- อย่าสนเลย - ไม่ๆๆ
คุณจะพูดว่าอะไร
ฉันโตมากับเด็กออทิสติก
พอจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร
จะบอกว่าพ่อผมเป็นเหมือนอลันงั้นเหรอ
พ่อผมปัญญาอ่อนงั้นเหรอ
ไม่ใช่ปัญญาอ่อนเขาเป็นออทิสติก
มันคล้ายกันบางๆบ่อยไปที่ตรวจไม่พบ
ตลอดเวลามานี้คุณคอยศึกษาพ่อผมงั้นสิ
เปล่า
คุณพูดแบบนี้ได้ไง
ผมอยู่กับพ่อทนมาทั้งชีวิต คิดว่าผมไม่รู้เหรอ
ว่าไง
ผมต้องให้คุณมาบอกหรือว่าท่านไม่ปกติ
ใช่สิ
ทหารจะไปแล้วเหรอ
เอาเบียร์ไปสิฉันเลี้ยง
ดื่มเถอะจะได้รู้สึกดีขึ้น
- อย่าเพิ่งมากวน - นายดูเศร้าว่ะ
ใจเย็นก่อนน่าพักให้หายเครียด
- นายน่าจะ... - มีเรื่องอะไรกับซาวานนาห์
- อย่ายุ่งดีกว่า - มีเรื่องอะไรกับเธอ
เอามือไปให้พ้น
ทหารนายมีเรื่องอะไรกับซาวานนาห์
นายทำอะไรน่ะ
จอห์น
พระเจ้า
จอห์น
- ช่วยเขาหน่อย - ฉันขอโทษนะ
เธอคงไม่อยู่หรอก
แต่คงยังไม่กลับไปเรียน
ปกติเธอจะมาลาก่อนเดินทางกลับ...
ให้ตายสิทิม
ผมขอโทษด้วยจริงๆ
ผมชอบนะ
ทำให้ดูโหดดี
ผมไม่รู้ว่าเป็นคุณ
ผมผิดเองแหละ
โง่ที่เข้าข้างหลังทหารกรีนเบเร่ต์แบบนั้น
ถ้าคุณพบเธอ
- ฝากบอกเธอได้ไหม - ได้
บอกเธอว่าผมแวะมา
บอกว่า...
เขียนบอกไหม
ได้
จะส่งให้ถึงมือเลย
ขอบคุณ
พ่อ
พ่อไม่รู้ว่าจะมีใครมาไหมเลย...
ทำเพิ่มอีก
พ่อทำเอง
- ผมจัดการแล้วไม่เป็นไร - พ่อทำเอง
- มันสะอาดดี - พ่อทำเอง
ก็ได้
พ่อคงต้องกินของเหลือแล้ว
พ่อจะเอามากินวันอาทิตย์หน้า
เดี๋ยวมานะพ่อ
ได้โน้ตของคุณ
- สั้นหวานตรงประเด็น - ผมขอโทษ
จอห์นฉันขอโทษ
- ฉันขอโทษ - ผมสิต้องขอโทษ
ฉันไม่ตั้งใจทำให้เสียใจ ฉันไม่ควรทำตัวเป็นหมอ
- วันนี้ผมดูพ่อ - จอห์น
ฉันพูดจริงๆฉันไม่รู้เรื่องที่พูดไปหรอก
จริงๆนะฉันพูดไปเรื่อย
เข้าใจนะ
ฉันต้องกลับไปเรียนแล้ว
เลยอยากแน่ใจว่า
ว่าอะไร
ผมสัญญาแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่
คุณเขียนข้อความแรกมาฉันเลยทำบ้าง
อย่าเพิ่งอ่านรอฉันไปก่อน
ได้
แล้ว...คุณหิวหรือเปล่า
หิว
พ่อทำอาหารเพิ่มเผื่อให้คุณ
วันนี้วันอาทิตย์
ตกลง
- ฉันอยู่ได้ไม่นานนะ - ผมรู้
มาสิ
ถึงจอห์น...
สองอาทิตย์ที่อยู่ด้วยกัน
ใช้เวลาแค่นั้นเองที่ทำให้ฉันหลงรักคุณ
ตอนนี้เราต้องไกลกันหนึ่งีป
จะเป็นยังไงหลังสองอาทิตย์ที่อยู่ร่วมกัน
แค่นี้นะพ่อ
- ผมต้องไปแล้ว - พ่อจะคิดถึงลูก
- อย่าเกเรนะ - โอเค
คือ...
เราไม่เป็นไรหรอกแล้วเจอกัน
คุณให้สัญญาแก่ฉันที่ฉันรู้ว่าคุณจะรักษา
ฉันจึงขอสัญญาอีกข้อระหว่างเราไกลกัน
เล่าทุกอย่าง
เขียนมาให้หมดจะจดลงสมุด
จะพิมพ์หรืออีเมล์มาก็ได้
ฉันไม่สนแต่ขอให้เล่ามาทุกอย่าง
เพื่อให้เราได้ใกล้ชิดกันตลอดแม้ไกลกัน
เพื่อว่ากว่าจะรู้ตัวเราก็พบกันใหม่แล้ว
- ว่าไงสาวๆ - จอห์นนี่
ไงเพื่อน
สบายดีไหมจอห์น
ขอต้อนรับกลับตรวจดูเอกสารเถอะ
ได้
แอตแลนติกซิตี้เป็นยังไงบ้าง
ขำกันไปเลยนั่นแหละที่ฉันถามมัน
ไม่ได้ว่าสักคำ
- นี่ครั้งแรกที่เจอมัน - นายไม่ถามต่อให้ไม่รู้
มันเพิ่งกลับมาจะรู้ได้ไง
ไม่ต้องจัดกระเป๋า
เราออกไปกันแต่เช้าขอให้สำราญ
ตื่นเต้นว่ะ
ถึงซาวานนาห์ผมสัญญาว่าจะพบกันใหม่
สัญญาว่าจะเขียนไปหาตลอด
และจะเล่าทุกเรื่อง
ใจเย็นนิดนะจดหมายตอบกลับอาจไปช้า
เราเคลื่อนกำลังพลทำภารกิจแล้ว
เร็วเข้าทหารรีบไป
ปัญหาก็คือเราใช้ไปรษณีย์ท้องถิ่นไม่ได้
และที่นี่ก็ต่ออินเตอร์เน็ตไม่ได้ด้วย
ผมจึงต้องส่งเป็นจดหมายอากาศ
- ส่งให้ด้วยนะ - ได้
- อย่าทำหายนะ - อย่าห่วง
เสียดายที่บอกไม่ได้ว่าผมอยู่ไหน
บอกได้แต่ว่าที่ที่ไปทำให้คิดถึงอเมริกามาก
การที่ไม่มีทะเลก็ทำให้คิดถึงชาร์ลสตัน
และทุกสิ่งรอบตัวทำให้ผมคิดถึงคุณ
เราเดินทางบ่อย จดหมายอาจถึงช้าหรือสลับกัน
อาจต้องกำกับตัวเลขเพื่อให้รู้ลำดับการเขียน
แต่เมื่อใดที่จดหมายมาถึง
มีความสุขจริงๆ
แต่เมื่อไม่มีมา
ไหนดูซิ
ของคนอื่นของคนอื่น
ของคนอื่นนี่ก็ของคนอื่น
นึกแล้วเชียว
- นั่น... - เสียใจไม่มีของนายเหมือนกัน
แต่ผมรู้ว่ามันจะยังมาผมรู้
ใช่แล้ว
จดหมายฉบับที่8ถึงจอห์น
ฉันกลับมาอยู่ที่ไร่พ่อแม่ช่วงวันหยุด
ท่านมีบ้านพักให้แขกที่คุณอาจรู้จัก
ซาวานนาห์
ม้าเข้ากับเธอได้ดีนะ
ฉันพาอลันมาขี่ม้าด้วยเป็นครั้งแรกของเขา
เธอขี่ม้าแล้วเท่ระเบิดเลย
คงเคยได้ยินนะที่ว่าม้าสัมผัสถึงอันตรายได้
สัมผัสถึงสิ่งชั่วร้ายได้
เด็กออทิสติกก็มีสัมผัสเช่นนั้น
ฉันเลยเกิดความคิด
เกิดความฝัน
ที่จะเปิดค่ายฤดูร้อนเพื่อเด็กออทิสติก
ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้เลย
นายหิวไหม
ที่ที่พวกเขาจะขี่ม้าได้ตามต้องการ
นายหิวไหม
อย่างน้อยก็มีที่ที่พวกเขาไม่ต้องกังวลอะไร
คุณว่าเป็นฝันเืฟ่องหรือเปล่า
ไม่ใช่ฝันเืฟ่องเลย
เป็นฝันที่ดีเลิศ
เออร์เก็ตสุขสันต์คริสต์มาส
จอห์นถึงนายจอห์นไทรี
- เงียบน่า - เจ็ดเลยเหรอ
- อย่ายุ่งน่า - ขอฉบับนี้ได้ไหม
จดหมายฉบับ33ข่าวดีคือเราได้ไปที่ใหม่
แม้จะบอกไม่ได้ว่าเป็นที่ไหน
ข่าวร้ายคือที่ใหม่นี้ทำให้คิดถึงที่เก่า
แต่คืนนี้จันทร์เต็มดวงทำให้คิดถึงคุณ
เพราะรู้ว่าไม่ว่าผมทำอะไรอยู่ที่ไหน
จันทร์ดวงนี้จะขนาดเท่าทางคุณเสมอ
แม้ไกลกันครึ่งโลก
ถึงจอห์น
เกือบทุกคืนฉันหลับอย่างเป็นห่วงคุณ
คำนึงว่าคุณจะอยู่หนใด
แต่คืนนี้ไม่
คืนนี้คุณอยู่ที่นี่กับฉัน
เมื่อวานฉันไปเยี่ยมพ่อของคุณ
จะเปิดเทอมใหม่แล้วฉันอยากพบก่อนไป
คงไม่เป็นไรนะ
หนูทำพายมาให้ค่ะ
ท่านเลี้ยงมื้อค่ำวันอาทิตย์ จึงเป็นลาซานญ่า
ฉันถามเรื่องเหรียญเราจึงได้คุยกันเยอะ
นี่เป็นเหรียญที่ถูกคัดทิ้งมันไม่สมบูรณ์
ไร้ค่าในหมู่นักสะสม
แต่ไม่ใช่สำหรับคุณ
ไม่ใช่สำหรับฉัน
ไหนเหรียญโปรดคะ
ในบรรดาทั้งหมดคุณชอบเหรียญไหนที่สุด
มีไหมคะ
เหรียญตลกเจฟเฟอร์สัน ปี 78
นี่แหละเหรียญโปรด
อย่างที่สุด
ทำไมคะมันมีค่าที่สุดเหรอ
มันมีค่าเยอะแต่ไม่ที่สุด
แต่ว่า...
มันมีเรื่องราวยังไงคะ
เหรียญนี่...
ฉันจะถามคุณนะจอห์นไม่ว่าคุณอยู่ไหน
"มันมีเรื่องราวยังไง"
ถึงซาวานนาห์นี่เพราะสัญญาจะเล่าทุกเรื่อง
ขอบคุณ
ตอนเจ็ดขวบผมไปซื้อไอติม
แล้วก็เห็นเงินทอนว่ามีเหรียญแปลกๆปน
ไม่รู้สิ
พ่อไม่รู้เลยไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้
เธอเจอหรือเจ้าหนู
นี่เป็นเหรียญตลก
อะไรนะ
เหรียญตลกเหรียญที่ผิดพลาด
บางครั้งก็ทำเหรียญพลาดแล้วหลุดออกมา
หัวเป็นนิคเกิลก้อยเป็นเพนนีแปลกไม่ซ้ำ
จำเรื่องสัมผัสของม้าได้ไหม
เจ้าหนูนี่พบผมจะซื้อต่อเอง
20เหรียญ
ไม่ขอบคุณ
พ่อผมเองก็รู้สึก
เดี๋ยวก่อนสิ
- รอเดี๋ยว - มาเถอะ
ขอดูอย่างไวอีกครั้ง
มาเร็วเข้า
ไม่อยากจะเชื่อ
- รู้ไหมว่านี่คืออะไร - ไม่รู้
ดูนี่สิ
นี่แหละเหรียญของคุณ
ขอแนะนำ
ในฐานะพ่อด้วยกัน
เก็บมันไว้
รักษาให้ดีส่งต่อให้ลูก
ให้ลูกส่งต่อถึงหลานเหลนโหลน
3040100ปีจากนี้มันจะมีค่ากว่า4พันอีก
เชื่อผมได้เลย
อยากเก็บไว้ไหม
- ดีแล้ว - ขอบคุณมาก
แรกๆผมชอบตามหาเหรียญตลกไปกับพ่อ
เรามีเรื่องไว้คุยกันในที่สุด
เรื่องที่เราทำร่วมกันได้
แต่พ่อเริ่มหมกมุ่นคุณก็รู้ว่าท่านเป็นไง
ผมโตเป็นวัยรุ่นคุณก็รู้ว่าผมเป็นไง
ไปงานแสดงเหรียญตั้งไกลผมไม่ไปหรอก
เดี๋ยวนี้พ่อไปทุกวันหยุดเลย
เจ๋งเลยผมชอบนมอุ่นชะมัด
เอาเงินไปซื้อเหรียญหมดซื้อตู้เย็นบ้างสิ
แล้วพ่อก็เลิกคุยเรื่องเหรียญกับผมไปเลย
จากนั้นเราก็ไม่ค่อยมีเรื่องให้คุยกัน
เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละ
ผมคิดถึงคุณมากจนปวดใจ
ขอโทษๆ
โอ้พระเจ้าพี่ชายฉันอยู่ในตึก
- ผมก็รักคุณเหมือนกัน - รีบโทรหาผมด่วนเลยนะ
- ซูซานพ่ออยู่ที่นั่นไหม - ใจเย็นๆนะ
ฟังทางนี้นะ
ขอขยายวันปฏิบัติราชการครับ
ขออนุญาตด้วยครับผม
ขอขยายวันด้วยครับผม
ฟังนะเราจะได้คำสั่งภารกิจวันจันทร์นี้
ก่อนจะรีบร้อนไปใช้วันหยุดนี้คิดให้ดี
ผมเองก็มีลูกเมียให้ต้องคิดถึง
เราไม่ได้ขอให้ผู้กองอยู่ต่อด้วยครับ
ขอสินี่เป็นชุดของผม
ไปไหนผมไปด้วย
มาด้วยกันไปด้วยกัน
ถ้าวันจันทร์ยังอยากอยู่ต่อเราก็จะอยู่
ด้วยกัน
อย่าไปก่อเรื่องล่ะ
รักษาตัวด้วย
อยู่แล้ว
เร็วเข้าเครื่องบินไปปารีสใกล้ออกแล้ว
พร้อมไหมนายพร้อมไหม
- สนุกกันแน่ๆ - ฉันไปไม่ได้
- พูดบ้าๆต้องไปได้สิ - ฉันต้องกลับชาร์ลสตัน
- จะกลับงั้นเหรอ - ใช่
จะบ้าเหรอเราได้พักสองวันนะ
บินไปกลับก็ได้อยู่บนพื้นแค่18ชั่วโมง
มากกว่าที่ได้เช้านี้แล้วกัน
ไม่รู้ว่าจะได้อีกเมื่อไหร่
ฉันต้องไป
ขอให้เปลี่ยนใจไม่ได้ใช่ไหม
ไม่ได้
จอห์น
อะไร
จอห์น
พ่อพูดจริงๆหรือว่าอยากไป
ท่านจะไปแน่
- ท่านไม่ค่อยมั่นใจแต่... - พนันว่าไม่ไป
ขอประธานาธิบดีบุช ให้ทหารกลับรับราชการใหม่
พ่อ
มาทำอะไรตรงนี้
ดูพ่อสิ
โก้จริงๆ
จะไปด้วยกันไหม
ไปนะคะพ่อกับแม่อยากพบคุณมาก
ได้
ลูกหิวไหม
พ่อทำมีทโลฟไว้ให้
ผมรู้ว่ามีทโลฟวันนี้วันเสาร์
เราเอาไปด้วยได้
เราเอาไปด้วยได้ไม่ว่ากันใช่ไหม
พ่อไม่...
ดีไหมผมจะห่อให้เอง
ขอโทษหยุดรถได้ไหมพ่อต้องกลับไป
- ให้หนูเลี้ยวกลับเหรอ - หยุดรถด้วยหยุด
- พ่อลืมอะไรเหรอ - พ่อต้องลงจากรถได้โปรด
- ใจเย็นๆก่อนพ่อ - พ่อไปไม่ได้หรอก
- พ่อไม่เป็นไรหรอก - ไม่พ่อต้องลงรถ
พ่อไม่เป็นไรหรอกน่า
- หยุดรถ - ฉันจะเลี้ยวกลับนะ
เราไม่เป็นไรหรอก
- พ่อต้องลงจากรถ - ไม่เป็นไรค่ะ
- อย่าพ่อหยุดนะ - หยุดรถ
พ่ออย่าทำแบบนี้
คุณไทรี
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
- ไม่เป็นไรนะ - พ่อขอโทษ
ไม่เป็นไรค่ะ
แต่...
เราจะรอคุณในรถนะ
ฉัน...
- ฉันไม่เป็นไร - เราอยู่ก็ได้ค่ะอยู่กันเถอะ
อยู่เถอะหนูไปปีหน้าก็ได้
พ่อผมได้หยุดแค่คืนเดียวนะ
ผมต้องกลับไปพ่อเข้าใจไหม
ไปกันเถอะทั้งคู่เลย
วอลสตรีทจะเปิดทำการใหม่วันจันทร์
ท่านพยายามแล้วอย่างน้อยก็พยายาม
สวัสดีจ้ะขอต้อนรับ
ลูกแม่
แม่ นี่จอห์นค่ะ
ฉันเหมือนรู้จักเธอแล้วเลย
- พ่อมาด้วยไหม - ไม่ครับ
ไม่เป็นไรจ้ะ
แค่เธอกลับมาปลอดภัยก็ดีใจแล้ว
เราว่าจะยกเลิกงานแต่เรามาเจอกันจะดีกว่า
หนูให้ข้อมูลในรถแล้วเขาเข้าใจดี
เป็นข่าวกรองที่ดีครับ
ถ้าได้ซ้อมยุทธวิธีมาดี ผมก็พร้อมเต็มที่
แม่รักเขาแล้วจ้ะ
คุณนายเคอร์ติส ซาวานนาห์
- ไงสบายดีไหม - จอห์น
ดีใจที่ได้เจอนายอีก
น่าจะดื่มอะไรหน่อยนะ เดี๋ยวไปเอามาให้
ขอบคุณ
จอห์น
เขาทำไมที่นี่
ฉันเชิญเขามาบ้าน เขาอยู่ใกล้ๆกันนี่เอง
คุณสุงสิงกับเขางั้นเหรอ
เขาไม่แย่ขนาดนั้นถ้าได้รู้จักดี ๆ รับรอง
นี่เครื่องดื่ม
เบอร์เบิ้นน่ะไม่ทำให้ตายหรอก
เดี๋ยวมา
เราเริ่มต้นกันไม่ดีขอโทษที่เคยทำไม่ดีใส่
ถ้ารู้ว่าเธอจะคบนายฉันก็คงทำดีด้วย
ฉันขอโทษจริงๆ
ยุติธรรมดี
ถ้าต้องการอะไรก็...
ตามสบายนะ
เขาคนนี้น่ะหรือ
ค่ะห้ามโหดใส่เขานะ
พ่อยกตู้เย็นต่างลูกเหล็ก แฟนลูกควรรู้
ท่านพูดถูกยินดีที่ได้รู้จักครับ
แต่ทิมชิงตัดหน้าแล้ว ขู่จะอัดผมถ้าทำเธอเสียใจ
ผมขู่จนน่าเชื่อด้วยเขาขยาดเลย
ดื่มดีใจที่มาได้นะ
ขอบคุณครับ
บิลลี่มาจนได้
ส่วนที่ยากผ่านไปแล้ว
ดีใจที่เจอคุณอีกจอห์น
สบายดีไหมทิม
ทิมเป็นยังไงบ้าง
สบายดี
ภรรยามาหรือเปล่า
เธอไปพักร้อนน่ะ
- จะฝากสวัสดีให้ - ฝากด้วยนะ
ได้สิ
อลันเราคุยกันว่าไง
ไปพักร้อนอีกแล้วเหรอ
ใช่
อลันเคยถามถึงแม่ไหม
เคยแต่ผมไม่รู้จะตอบยังไง
ผมไม่ใช่พ่อคน
ไม่อยู่ในฐานะที่แนะนำอะไรได้
ตอนเด็กๆผมเฝ้าคอยทุกวันว่าวันนี้...
แม่จะกลับมาบ้าน
ผมรอมา 15 ปี
พ่อคงเจ็บปวดแต่ก็น่าจะบอกความจริง
ผมจะได้ไม่ต้องเฝ้ารอ
เข้าใจใช่ไหม
จะตำหนิได้แรงที่สุดก็คือพ่อปกป้องเกินไป
แต่ก็เป็นพ่อที่ดีมากนะ
ขอโทษ
คุณคือ จอห์น แฟนซาวานนาห์ใช่ไหม
ครับผม
ผมขอบคุณมากในสิ่งที่คุณทำ
เราเอาใจช่วยให้จบเร็วๆจะได้กลับบ้านกัน
คงไม่จบเร็วๆนี้หรอก
อัฟกานิสถานเป็นแค่ป้ายแรก
เขาพูดถูก
ไม่ช้าคงขอให้พวกคุณกลับออกไปรบใหม่
ช้าๆแต่มาแน่ก็คือเลิกขอแล้วสั่งเลย
ทหารที่ผมรู้จักไม่ต้องขอครับ
และไม่ต้องสั่งเราด้วย
"เรา"งั้นเหรอ
ซาวานนาห์
คุณสมัครกลับไปใหม่ง่ายๆเลยเหรอ
เราควรคุยเรื่องนี้กัน
อีกสองปีนะจอห์น
คุณทำหน้าที่จบแล้วหมดวาระแล้วหรือยัง
ไม่
แต่คุณก็ตัดสินใจจะไปอีก
ฉันมีสิทธิ์ออกเสียงไหม
มีสิทธิ์ในเรื่องนี้ไหม
- คุณไม่เข้าใจ - อย่ามารู้ดีกว่าฉัน
ไปให้พ้นจอห์น
ขอร้อง
คุณต้องการอะไรจากผม
ซาวานนาห์
บอกผมมาเลยจะให้เลิกเป็นทหารใช่ไหม
ใช่ไหม
ผมจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้น
ตื่นขึ้นมา...
ก็พบตึกถล่ม
ผมเคยมีแผนชีวิตแต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว
และไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
รู้แต่เพียงว่าอยากอยู่ที่นี่
อยากอยู่ที่นี่กับคุณให้นานเท่านาน
คุณเท่านั้นที่สำคัญต่อผม
ผมค้นหาว่าอะไรควรทำแต่ก็ยังสับสน
ผมไปไม่ถูกแล้วผมอยากให้คุณบอก
ผมอยากให้คุณบอกผม
บอกผมได้ไหมว่าอยากให้ผมทำอะไร
ฉันอยากให้คุณมากับฉัน
ปิดประตูหนีดวงจันทร์
ให้ฝูงนกมาชุมนุมกัน
เลิกสำราญกับคนเขลา
ให้วิญญาณเราลอยไป
และไหลออก
จากดวงใจ...
ตัดสัมพันธ์กับดวงจันทร์
ให้ดวงวิญญาณล่องลอย
และลอยไป...
พ่อ
ขอบคุณที่มาครับ
อืม
ครั้งนี้พ่ออยู่คนเดียวได้ใช่ไหม
ทำไมจะอยู่ไม่ได้
ผมต้องไปแล้ว
รักษาตัวด้วย
เราเข้าใจกันดีใช่ไหม
ไม่มีอะไรเปลี่ยน
ระวังอย่าไปยุ่งตรงที่ยิงกันนะ
ได้
จะไม่ทำ
แล้วเจอกันนะ
แล้วเจอกัน
ขอต้อนรับกลับ
เราน่าจะได้พักนานกว่านี้แต่บางทีก็ได้แค่นี้
ตกลงตามนี้ใช่ไหม
เป็นเอกฉันท์ใช่ไหม
ตกลง
เริ่มทำเอกสารกันเลย
ขอบคุณครับ
โอนีลเอาไป
หอมมาก รัส
และมีของแดเนียลด้วย
บุกไป ๆ และยิง
บุกไป ๆ และยิง.....
ว่าไง
วันนี้ไม่มีเสียใจด้วย
จอห์นกลับมาหรือยัง
จอห์น
มีหนึ่งฉบับถึงนาย
เหรอ
แค่นี้แหละ
ถึงจอห์นฉันรู้ว่าไม่ได้เขียนถึงนานมาก
ฉันจ้องกระดาษเปล่าใบนี้มาสองชั่วโมง
ถ้าพูดตามจริงฉันจ้องมันมาสองเดือนแล้ว
โปรดอภัยในสิ่งที่ฉันจะพูดด้วย
ฉันรู้ว่านี่เป็นสิ่งลำบากใจที่สุดที่เคยทำ
ชีวิตที่ไม่มีคุณไม่มีความหมาย
และฉันอยู่โดยปราศจากคุณไม่ได้ฉันขอโทษ
ผจก.กองทุนบริหารความเสี่ยงที่วอลสตรีท
คิดว่าปกติได้เงินเท่าไหร่
27ล้านเลยนะโว้ยแค่บริหารกองทุน
น่าทึ่งมาก
จะทุบกล่องเล่นหรือไง
มีเรื่องอะไร
อยากคุยไหม
ไม่มีอะไรให้คุย
เธอพบคนใหม่แล้ว
ใคร
เธอไม่บอก
แต่ฉันเดาได้
ฟังนะ
เรื่องปกติน่าเดี๋ยวนายก็ได้เธอคืน
- พอกลับไปก็จะแจ้นมาหาเห็นมานักแล้ว - พวกเขาหมั้นกันแล้ว
พระเจ้า
ฉันเสียใจด้วย
จะให้ช่วยอะไรก็บอกนะ
เราคิดว่ากระรอกตัวนี้จะว่ายน้ำได้
มันว่ายเข้าฝั่ง
- กระรอกว่ายน้ำ - บ้ามาก
สังเกตไหมแย่พอๆกับมาเป็นแขกที่นี่
อวดขาไม่ได้และก็ต้องเอาผ้าคลุมหน้า
ฉันอยากเอาชุดนั่นกลับไปให้แฟนใส่
ถอยไป
- เขาพูดว่าไง - เขาพูดภาษาตุรกี
- แล้วพูดว่าไงล่ะ - ฉันไม่รู้
เป็นผู้เชี่ยวชาญภาษาแปลให้ออกสิ
ฉันพูดภาษาพาชตุนกับฟาร์ซีได้นายล่ะ
- มานี่ - ดีมาก
- จะไปไหนน่ะ - แปลทีซิ
- นูดเดิลส์ตามไป - ได้
ถอยไป
ไทรี นี่บก. รอคำสั่งก่อน
ออกไปเร็ว
ปลอดภัยนะ
เออนายล่ะ
มีทหารถูกยิง
- นูดเดิลส์นายจะไม่เป็นไร - เกิดอะไรขึ้น
รับทราบทหารถูกยิง
บ้าเอ๊ย
เอามือออกไป
ให้ตายสิ
ฉันช่วยนายไว้แล้วเอามือออกไป
ไทรีได้ยินแล้วตอบด้วย
โชคดีชะมัดยิงโดนป้ายว่ะ
ฉันไม่เคยรักเสื้อผ้าเท่านี้ในชีวิตเลย
ลุกขึ้น
จอห์น
ทหารถูกยิงเสนารักษ์
เสนารักษ์
จอห์นลุกขึ้น
เสนารักษ์
มองฉันนายจะต้องไม่เป็นไร
แค่นี้เรื่องเล็ก
อย่าหลับนะมองตาฉันไว้
ลืมตาไว้
ลืมตามองฉันไว้
เจคส์
ยินดีต้อนรับกลับค่ะจ่าไทรี
พักเถอะคุณอยู่ที่โรงพยาบาลในเยอรมัน
ไม่ช้าคุณก็จะหายดีแล้ว
ไทรี
- นายดูดีนะ - ขอบคุณครับผม
ผมมาบอกว่าจะขออยู่ต่อ
นี่3เดือนแล้วฉันประทับใจนะแต่ไม่โง่
กลับบ้านไปพักเถอะจอห์น
ไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อสักพัก
นั่งสิ
ฉันถูกย้ายไม่เกี่ยวเรื่องที่เกิด ฉันหมดหน้าที่ที่นี่
ฉันกลับไปฟอร์ทแบรกก์ฉันคิดถึงลูกเมีย
ดีแล้วครับ
แบรี่กับแดเนียลลาออกคนอื่นก็ส่งมอบหน้าที่
- นายเหลือไม่ถึงสี่เดือน... - ผมอยู่ต่อแน่ๆ
สงครามจบแล้วนายรับใช้ชาติอย่างดีแล้ว
ผมอยากทำอาชีพทหารซะเลย
กล่อมให้เลิกล้มไม่ได้สินะ
ระเบิดตามคำสั่งผม
ระเบิด
"ฐานหน่วยรบพิเศษ เมืองการ์ต้า 2007"
คิดว่าเป็นที่ไหนต่อ
ไม่รู้สิแล้วแต่จะส่งไป
เราจะส่งคุณกลับบ้านจอห์น
เสียใจด้วยเราเพิ่งทราบข่าว
เขามีสติอยู่แต่สะลึมสะลือ
แทบจะโต้ตอบอะไรไม่ได้
บอกยากว่าสาหัสแค่ไหน
เพราะไม่รู้ว่าเป็นนานแค่ไหนก่อนพบตัว
ถ้าผมอยู่ด้วยแล้วพบพ่อเร็วกว่านี้
คิดว่าจะดีกว่านี้ไหม
หมอก็ไม่แน่ใจไม่แน่ใจจริงๆ
พ่อ
ทำไมมาอยู่ตรงนี้...
คุณทำไมพามาอยู่ตรงนี้
พ่อเป็นยังไงบ้าง
ผม...
ไม่มีอะไรผมเขียนจดหมายถึงพ่อน่ะ
อย่าเพิ่งอ่านเอาไว้อ่านตอนผมไม่อยู่
ช่างมันเถอะผมจะอ่านให้พ่อฟังเลย
กราบเท้าพ่อ
มีบางอย่างที่ผมอยากบอกพ่อ
สองปีก่อนตอนที่ผมถูกยิง
ภาพแรกที่ผมเห็นในหัวในตอนนั้น
ก่อนผมวูบไป
ก็คือเหรียญ
ผมกลับไปเป็นเด็กตอนไปเที่ยวโรงกษาปณ์
ฟังไกด์เล่าว่าการผลิตเหรียญทำยังไง
ตัดตัวเหรียญจากโลหะกล่อมขอบให้มน
นำมาตีตราและทำความสะอาด
ให้คนตรวจสอบแต่ละเหรียญเองกับมือ
แต่ก็อาจมีเหรียญที่มีตำหนิรอดผ่านตาไป
พ่อจำได้ไหมตอนที่เราไปฟิลาเดลเฟียไง
นั่นแหละภาพที่เข้ามาในหัวผม
ผมคือเหรียญตราแห่งกองทัพสหรัฐ
ถูกสร้างปี 1980
ตัดออกมาจากแผ่นโลหะ
ถูกตีตราและทำความสะอาด
ถูกเกลาขอบจนมน
ตอนนี้มีรูกระสุนสองนัดในตัว
ผมไม่ได้เนี้ยบสมบูรณ์อีกต่อไป
เราเป็นพวกที่ถูกคัดทิ้งเหมือนกัน
แต่มีอีกเรื่อง
ที่ผมก็อยากบอก
หลังจากถูกยิงก่อนผมวูบไป
รู้ไหมว่าอะไรเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมคิดถึง
ผมขอโทษ
สิ่งสุดท้ายที่ผมคิดถึงก็คือ...
รู้ไหมสิ่งสุดท้ายที่ผมคิดถึง...
ขอโทษนะพ่อไม่อยากเร่ง
แต่เรามีอีกงานรออยู่
จอห์น
อะไรพาคุณกลับมาบ้าน
พ่อผม
ท่านเป็นยังไงบ้าง
พ่อ...
ฉันเสียใจด้วย
ถ้าฉันรู้ก็คงดี
ไม่เป็นไร
คงไม่ต่างกันหรอก
ฉันเสียใจด้วย
ท่านเป็นคนดีมากๆ
คุณสร้างมันจนได้นะ
ค่ายสัมผัสแห่งม้า
ฉันเปล่า
ฉันพยายามแล้ว
ไปรอดแค่ปีเดียวหลังรับช่วงที่นี่จากพ่อแม่
มันใช้จ่ายแพงมาก
เข้าไปไหม
มีแต่ฉันอยู่
คุณต้องกลับไปเมื่อไหร่
ทันทีที่จัดการข้าวของของพ่อแล้ว
คุณมีครอบครัวหรือยัง
ยัง
แต่ก็น่าจะมีนัดกับสาวเยอะมาก
คงเรียกว่านัดสาวไม่ได้หรอก
ดีใจที่ได้เจอคุณ
ที่นี่อย่างมีชีวิต
เดี๋ยวนะขอโทษด้วย
ฮัลโหล
ไง
ฉันไม่เป็นไร
จอห์นอยู่ที่นี่
ใช่จอห์นไทรี
เดี๋ยวจะออกไปแล้ว
แล้วเจอกัน
อีก 20 นาทีคงไปถึง
ฉันก็รักคุณค่ะ สวัสดี
เขาอยากพบคุณ
เดี๋ยว
ทิมงั้นเหรอ
หลังจากตรวจพบแรก ๆ เขามีกำลังใจดีมาก
ไม่ห่วงตัวเองเลย ห่วงแต่อลันซึ่งน่าชื่นชม
จนมะเร็งลามถึงขั้น 4 จึงดูออกว่าเปลี่ยนไป
มะเร็งชนิดไหน
มะเร็งต่อมน้ำเหลือง
เขาทนอุดอู้ไม่ไหวจึงมาอยู่ข้างนอก กับอลันบ้าง
ผมขอกินเค้กได้ไหม
อลันจำจอห์นได้ไหม
สวัสดีจอห์น
ไงอลัน
เขาโตขึ้นมาก
- เป็นไงบ้าง - ดี
ฉันจะพาเขาไปซื้อเค้กนะ
ดีเลยเขาบ่นอยากกิน
ตามมา
คุณคงอยากกระทืบผมสินะ
ที่นี่ผมคงทำอะไรมากไม่ได้
ผมวางแผนเอาไว้หมด
แผนเยี่ยมด้วย
ผมรักเธอ
อดีตในชีวิตผมก่อนนี้หายไปหมดแล้ว
ลบออกไปหมด
ผมอยากให้รู้
และผมขอโทษ
ขอโทษที่แย่งเธอมาตอนคุณอยู่ห่างไกล
แต่ผมรู้ว่าอลันจะมีคนดูแลตลอดไป
เขาจะได้รับการดูแลอย่างดีตลอดไป
เธอยังรักคุณอยู่รู้ไหม
มันดูออกง่ายมากดูใบหน้าก็รู้
เธอไม่เคยมองผมเช่นที่มองคุณเลย
คุณควรรู้ไว้
ระวังอลัน
เขายังรักม้าอยู่สินะ
ใช่เขาจะออกมาจนเข้านอน
ฉันต้องพาทิมออกจากโรงพยาบาล
เขาควรกลับมาอยู่บ้าน
มีบริษัทในเท็กซัสที่มียาทดลอง
อาจช่วยเขาได้
แต่บริษัทประกันไม่ยอมจ่าย
พ่อแม่ฉันขายบ้านริมหาดปีที่แล้ว
ซึ่งเหมือนสวรรค์โปรด
เราได้หาทุน
แต่ไม่นึกว่าเงินจะหมดเร็ว
อยู่กินมื้อค่ำก่อนนะ
เดี๋ยวนี้ดื่มเหล้าเหรอ
แค่ไม่กี่แก้วตอนมื้อค่ำ
ทิมหัดให้ฉันดื่มสองปีก่อน
ทำไมมองฉันแบบนั้น
ยังไง
ผมมองคุณยังไง
ต่างออกไป
อยากให้ผมมองคุณยังไงล่ะ
คุณต่างจากเดิมนี่
ไม่รู้สิ
ไม่รู้ว่าผมมาทำไมนี่เราทำอะไรกัน
เรากินข้าวคุยกันแต่ไม่ได้พูดอะไรกันจริงๆ
จะให้ฉันพูดอะไร
คุณอยากคุยอะไรล่ะ
ทำไมไม่โทรหา
ทำไมไม่โทรหาผม
ผมควรได้รับคำอธิบายมากกว่า...
จดหมายนั่น
คุณน่าจะโทรหาให้ผมได้ลองเปลี่ยนใจคุณ
ไม่คิดว่าควรให้สิทธิ์นั้นแก่ผมเหรอ
ฉันทำไม่ได้
ไม่ได้งั้นเหรอ
คุณคิดว่าโทรหาผมไม่ได้
ทำไม
เพราะฉันทำไม่ได้
- ตอบผมมาทำไม - ฟังนะจอห์น
- เพราะอะไร - เพราะฉันทำไม่ได้
ผมต้องการคำตอบ
เพราะถ้าได้ยินเสียงคุณฉันอาจเปลี่ยนใจ
อยากได้ยินแบบนี้ใช่ไหมคุณมาถึงนี่
คิดว่าคุณเจ็บปวดคนเดียวหรือไง
คิดว่าฉันไม่เจ็บปวดที่ไม่มีคุณหรือไง
คิดว่าฉันไม่ทรมานทุกวันที่ไม่มีคุณหรือไง
ทิมป่วย
เขาป่วยและต้องการฉัน
ต้องการให้ช่วยดูแลอลันและทุกอย่าง
ฉันโดดเดี่ยวไม่รู้ตัวว่าทำอะไร
ฉันไม่ตั้งใจให้เป็นเช่นนี้
ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะเกิดกับฉัน
แต่มันก็เกิด
ฉันพยายามแล้วนับพันครั้งที่จะโทรหาคุณ
คิดว่าฉันอยากยืนต่อหน้าคุณแบบนี้เหรอ
ฉันไม่มีทางเลือก
ผมรู้
ฉันเก็บไว้ทุกฉบับเลย
คุณได้ไปเห็นหลายที่มาก
ซองสีเหลืองน่าจะมาจากแอฟริกา
เหรอ
ฉันมีจดหมายแรกสุดของคุณด้วย
ใบค่าน้ำประปาของทิม
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร
หวังว่าคุณยังมีอีก
ฉันจะตั้งกาต้มกาแฟ
ผมควรกลับได้แล้ว
แล้วเจอกันใหม่ใช่ไหม
พูดตอบสิ
เวลาฉันพูดคุณก็จะพูดตอบ
จำได้ไหม
จอห์น
พูดสิ
ลาก่อนซาวานนาห์
คุณคงจำผมไม่ได้
แต่คงจำบิลไทรีพ่อผมได้
จำได้สิเขาสบายดีไหม
ท่านเพิ่งเสียไป
เสียใจด้วย
คุณเคยจะขอซื้อเหรียญของพ่อผมใช่ไหม
ใช่มากกว่าหนึ่งครั้งด้วย
คุณคิดว่าเหรียญที่สะสมไว้จะมีค่าเท่าไหร่
สะสมเยอะขนาดนั้นคงต้องขอดูก่อน
ผมมีเงื่อนไขเดียว
เหรียญตลกต้องอยู่ด้วยกัน
จะขายเป็นชุดหรือเก็บไว้เองก็ได้
แต่ห้ามแยกจากกัน
จะขายเหรียญทั้งหมดให้จริงเหรอ
ครับ
ยกเว้นเหรียญเดียว
ถ้าออกนิคเกิลจะตั้งค่ายตรงนั้นมีที่กำบัง
ถ้าออกเพนนีจะขึ้นไปที่สันเขา
ได้วิสัยทัศน์
เพนนีครับ
งั้นไปที่สันเขา
จ่า
ขอบใจ
ถึงจอห์น
5 ปีแล้ว ที่ไม่ได้เขียนจดหมาย
โดยใช้ปากกากับกระดาษแบบจริงจัง
แต่ฉันคิดว่าน่าจะเขียนเล่าเรื่องหลังเจอคุณ
ไม่กี่สัปดาห์หลังคุณมาก็มีผู้บริจาคนิรนาม
ให้เงินทิมเพื่อซื้อสิ่งที่บริษัทประกันให้ไม่ได้
เวลา
เวลาที่ได้กลับบ้านในที่สุด
เวลาที่จะได้อยู่กับลูก
เวลาที่จะได้กล่าวลา
แต่เวลาก็เสียอยู่อย่างไม่ว่า 2 อาทิตย์กับคุณ
หรือสองเดือนสุดท้ายกับทิม
เวลามักหมดไปในที่สุด
ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่หนใดในโลกจอห์น
แต่ฉันรู้ว่าฉันเสียสิทธิ์ที่จะรู้นานแล้ว
ไม่ว่ากี่ปีผ่านไป
ฉันรู้ว่ามี สิ่งหนึ่งที่จริงแท้ไม่แปรผัน
แล้วเจอกันใหม่นะ
Ocr by Salsa Santana 20-9-2014